Hakkari’de yaşayanlar için Van yolu artık sıradan bir ulaşım hattı değil; adeta bir kader çizgisi. Yıllardır her kış, her yoğun yağmur sonrası aynı haberle uyanılıyor: “Yol kapandı.” Bu kez de farklı olmadı. Heyelan nedeniyle kapanan Hakkari–Van yolu, bir kez daha şehrin dış dünyayla bağlantısını kesmiş durumda.
Bu yolu hiç kullanmamış biri için bu durum basit bir trafik haberi gibi görünebilir. Ama Hakkari’de yaşayan biri için mesele bundan çok daha derin. Çünkü bu yol kapandığında sadece araçlar durmuyor; hayat da yavaşlıyor, hatta kimi zaman durma noktasına geliyor.
Bir Yolun Ötesinde
Hakkari–Van yolu, bölge halkı için bir alternatif değil, tek seçenek. Hastaneye gitmesi gereken bir hasta, üniversiteye ulaşmaya çalışan bir öğrenci ya da ticaret yapan bir esnaf… Hepsi aynı yola bağlı. Yol kapandığında herkesin planı askıya alınıyor.
Bu yüzden halk arasında bu yol için yapılan “Hürmüz Boğazı” benzetmesi aslında abartı değil. Nasıl ki dünyada Hürmüz Boğazı kapanınca enerji akışı sekteye uğruyorsa, Hakkari’de de bu yol kapandığında yaşamın akışı kesiliyor.
Belirsizlik En Büyük Sorun
Yetkililer yolun açılması için çalışmaların sürdüğünü söylüyor. Ancak ortada net bir tarih yok. Çünkü sorun sadece yola düşen birkaç kaya parçası değil; zeminin yapısı, devam eden yağışlar ve yeni heyelan riski süreci belirsiz kılıyor.
Bu belirsizlik ise en az yolun kapanması kadar yıpratıcı. İnsanlar ne zaman yola çıkabileceklerini, ne zaman işlerine dönebileceklerini bilmiyor. Günler geçtikçe sabırsızlık yerini çaresizliğe bırakıyor.
Geçici Çözümler, Kalıcı Sorunlar
Aslında bu tablo yeni değil. Her yıl benzer görüntüler yaşanıyor, yol temizleniyor, yeniden açılıyor ve bir süre sonra tekrar kapanıyor. Yani sorun çözülmüyor, sadece erteleniyor.
Oysa Hakkari’nin ihtiyacı geçici müdahaleler değil, kalıcı çözümler. Alternatif yollar, daha sağlam altyapı ve uzun vadeli planlama yapılmadıkça bu döngü kırılacak gibi görünmüyor.
